BROODopdePLANK van...Anke van Iersel

Karien Verhappen luncht iedere maand met een kunstenaar of creatief uit één van de gebouwen van Ateliers Tilburg. Deze maand: fotograaf Anke van Iersel uit LOKAAL 21 (Korte Schijfstraat).

Ik weet niet waarom, maar ik verwachtte dat Anke blond zou zijn. Vroeger heeft ze het dat wel eens geverfd vertelt ze als we bij Soups and Shakes zijn. Maar dat is lang geleden, want voor mij zit een dame met lang, donker krullend haar. En met trek, want we bestellen eerst twee gezonde combideals voor we van start gaan. Waar ze vanochtend mee begonnen is? ‘Bij Pleiade hebben ze tegenwoordig inloopochtenden voor meditatie.’ Meteen is duidelijk dat ons gesprek niet alleen over fotografie zal gaan, maar over Anke als persoon. ‘Ik ben iemand die vraagstukken onderzoekt en fotografie is een manier, mijn manier, om dat te doen.’

 

Tijdens haar bachelor aan AKV |St. Joost onderzocht ze vooral wat er bij mensen om zich heen gebeurde. In haar master ontdekte ze dat ook haar eigen vraagstukken een bron van inspiratie zijn. Dat leverde het boek ‘The nature of things’ op waarin ze het dierlijke onderzoekt. Nu onderzoekt ze hoe ons lichaam van binnen werkt en hoe ze dat kan overbrengen op beeld. Een eigen project dus wat de boventoon voert, maar Anke heeft ook jarenlang in de auto gezeten voor opdrachten. Zo maakte ze voor NRC de serie Vakantieplekken en was ze veel onderweg voor het voormalige ministerie van VROM.

 

Ook vertelt Anke over die keer dat ze met vieren door Zeeland reden met wat blauwe, net gekochte kleren van de Zeeman. Het resultaat? De voorkant van ‘Dorsvloer vol confetti’. Hoe ze aan zulke opdrachten komt? Anke legt uit dat juist het tonen van je eigen werk aanvragen oplevert. ‘Na het fotofestival in Naarden bijvoorbeeld heb ik best wat telefoontjes gekregen. En een andere foto die veel contacten heeft opgeleverd is die van Mirjam, het Albinomeisje.’ Anke heeft ook een vaste plek waar foto’s van haar hangen: Galerie Pennings.

 

Ik vraag Anke wat er nu voor de toekomst op de planning staat. Twee avonden in de week volgt ze de opleiding tot docent beeldende kunst en vormgeving en ze is dus met haar eigen project bezig. Maar buiten dat staat er nog niets vast, en van die vrijheid houdt ze. ‘Misschien word ik wel mindfullness coach.’ Of eigenlijk, ‘Misschien ervaar ik straks hoe het is om mindfullness coach te zijn’. Want ‘ik ben’ klopt nooit, legt Anke uit. De term fotograaf kan haar nooit volledig definiëren. Anke ervaart hoe het is om dat te zijn, maar ervaart bijvoorbeeld ook hoe het is moeder te zijn.

 

En dat brengt ons terug naar de realiteit, want twee minuten later stapt Anke op de fiets om haar dochter op te halen. En ik fiets door de koude regen weer naar huis, maar kom verrassend warm thuis.

Brabant 2018 vriend

Brabant 2018 vriend Brabant 2018 vriend



Copyright 2010, Ateliers Tilburg. Foto's: Anja Dierx.