BROODopdePLANK van Niels Boers

Karien Verhappen luncht iedere maand met een kunstenaar of creatief uit één van de gebouwen van Ateliers Tilburg. Deze maand: Niels Boers van Boers Klokken, Goretti.


Op de fiets naar Goretti mijmer ik: wat betekent een klok voor mij? Oké, hij geeft me de tijd, of juist niet, maar wat is een klok nog meer? Als ik het atelier van Niels binnenkom vergeet ik terstond mijn gedachten en kijk nieuwsgierig rond. Terwijl ik dat doe maakt Niels, de enige klokkenmaker in Tilburg, af wat af moet. Hij haalt onderdelen uit de Ultrasone, een apparaat iets groter dan een flinke frituur dat het vuil uit onderdelen trilt. ‘Ik studeerde uurwerktechniek in Schoonhoven en werkte bij antiquair Frank van Nuus. Zo’n drie jaar geleden startte ik hier voor mezelf, in de ruimte waar ook mijn vriend en goudsmid Leen Heyne zat.’ Al snel stond het er vol met klokken en had Niels een eigen ruimte nodig.

 

Daar zitten we nu en naast klokken staan er ook veel machines. ‘Die draaibank uit 1956 is mijn lievelingsmachine. Het is een Schaublin waarvan ik al droomde toen ik bij Frank van Nuus werkte. Oude machines zijn vaak het beste, zo goed worden ze niet meer gemaakt.’ Niels laat me het apparaat zien en voelen. Tegelijkertijd legt hij van alles uit en vliegen de vaktermen me om de oren. Soms duizelt het me even, omdat ik alles in me op wil nemen en dat niet lukt. Maar ik ben er weer bij als Niels me een filmpje laat zien van één van zijn meest bijzondere projecten, het restaureren van een oude speeldoos uit 1870. Én als hij vertelt over wat klokken voor zijn klanten betekenen. ‘Ze werden vroeger vaak gegeven als huwelijkscadeau. Mensen zijn er erg aan gehecht, ook aan het geluid. Ze vinden het lastig hun klok hier achter te laten.’ Het repareren van een klok duurt niet zo lang (vaak zo’n 8 uur), maar Niels heeft wel een wachtlijst, eentje die vanzelf groeit. ‘Daar hoef ik niets voor te doen. Ik ben de enige in Tilburg en in het hele land zitten er zo’n zestig.’

 

Staat je klok bij Niels, dan weet je dat hij in goede handen is. Handen die met uiterste precisie te werk gaan. En als er even niet, oneerbiedig gezegd, gesleuteld wordt, duikt Niels in zijn stellingkast met oude boeken. ‘De informatie die ik nodig heb, bijvoorbeeld over symboliek in klokken, is niet op internet te vinden. Ik heb deze oude boeken nodig, ook bij het maken van taxatierapporten.’ Niels laat zien hoe er in de tijd van vóór Napoleon drie Franse lelies op klokken werden afgebeeld. ‘Toen Napoleon kwam moesten die worden verwijderd, die konden niet meer. Ze werden er gewoon afgevijld.’ Als we het hebben over welke klokken Niels zelf echt mooi vindt wijst hij naar het uiterlijk van een aantal exemplaren die hij aan het testen is. Maar, hoe cliché het ook klinkt, de schoonheid zit net zo goed binnenin. In de geschiedenis, het verhaal van het uurwerk dat hij daar aantreft.

 

En terwijl ik daar nog veel meer over wil weten, voel ik tegelijkertijd dat mijn eigen raderen overbelast raken. Het is tijd om naar huis te gaan, dat weet ik zonder op de klok te kijken. Maar als ik morgen een bezoek breng aan oma sta ik langer stil bij het oude uurwerk dat daar de gang siert.
Ik wil ineens erg graag horen hoe het er tikt. 

.

Brabant 2018 vriend